அரவணைப்பு

செய்யாத தவத்திற்கு
வரமென வந்தவனே
அன்றிருந்து காத்திருந்த - என்
நிமிடங்கள் இன்று
மோட்சம் பெற்றுவிட்டன
உன் தாய்மை நிறைந்த
அரவணைப்பால் ....

நீ

சுவாசிக்கின்றேன்
மூச்சுக் காற்றாய் நீ
வாசிக்கின்றேன்
எழுத்துக்களாய் நீ
நினைக்கின்றேன்
உணர்வெங்கும் நீ
 - அவன் வரிகள்

நிஜம்

 

என் கனவுகளை விட
நனவுகள் அழகாகின
உன்னால் ....

இன்மை

உன் இன்மை உணரும் போது
என் ரசனைகளும் துவண்டுவிடுகின்றன
சொற்களுக்கும் கவிதைக்கும் 
வழி இல்லாமல் ....

உரிமை

உன் காத்திருப்பின் பயனாய் நான் இருந்தேனோ அறியேன்
ஆனால் என் கனவுகளின் உருவமாய் நீ வந்தாய்..
இன்னும் கூட நெஞ்சம் நம்ப மறுக்குதடா
நீ எனக்கு உன் மீது தந்த உரிமைகளை எண்ணி ..

புன்னகை

உன்  சட்டைப்பைக்குள் அதிர்ந்துச் சிணுங்கும்
என் குறுஞ்செய்திகள்
உன் விழியோரம் ஏற்படுத்தும் புன்னகையை கண்டுள்ளேன்
நீ அனுப்பும் பதில் விம்பங்களில் ....

பாதை

நான்கு கண்களும் கண்டு  தீர்க்கும்,

கனவுகள்  தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன,

பாதையின்  மேடுபள்ளங்களை  முட்களை  தாண்டி,

உயிர்க்காதல் தரும் சக்தியோடு ....

தேவைகள் என்று பலர் ஆயிரம் தேடி செல்ல,

இனி தேடல்கள் இல்லை நமக்கு தீர்வுகள் மட்டுமே தேவை,

நம் பயணத்தின் பாதையை மெருகேற்றிக்கொள்ள ....